De relatie tussen het milieu en de mens is al heel lang onderwerp van studies, boeken, observaties en verhalen. Deze relatie en bijkomstige wisselwerkingen werden echter nooit officieel gedefinieerd totdat “Geobiologie” in de jaren 1890 in het woordenboek verscheen.
De ware betekenis van de term komt van het Griekse geo (aarde), bios (leven) en logos (studie). Geobiologie gaat daarom over ‘de studie van de invloed van de aarde en haar omgeving op alle levende wezens’. Gek genoeg was de mens duizenden jaren geleden meer verbonden met alles omtrent geobiologie dan wij nu. Het lijkt er op dat we dergelijk besef m.b.t. die uiterst essentiële band met de natuur zijn kwijtgeraakt.
Geobiologie combineert verschillende wetenschappelijke en menselijke disciplines, waaronder biologie, geologie, natuurkunde, scheikunde, mineralogie, kunst, spiritualiteit, mediumschap en wichelroede-lopen en biedt een interdisciplinaire benadering.
Door de fysieke en energetische omgeving te bestuderen, harmoniseert een geobioloog een persoon/familie met zijn/haar/hun huis en omgeving.